Według przedstawionych przez Mygland i wsp. (19) wytycznych EFNS (European Federation
of Neurological Societies), wykrywanie DNA krętków Borrelia w pmr ma znaczenie jedynie w diagnostyce bardzo wczesnej neuroboreliozy, w okresie do 6 tygodni,wtedy gdy brak w surowicy swoistych przeciwciał lub u pacjentów z niedoborami immunologicznymi.
Natomiast ze względu na niską czułość i specyficzność metoda PCR nie jest rekomendowana do diagnostyki późnej neuroboreliozy oraz kontroli skuteczności leczenia (19). Ornstein i wsp. (20) zwrócili uwagę na znaczący wpływ pleocytozy pmr na wynik w badaniach PCR.
Autorzy wykazali obecność DNA krętków B.burgdorferi sl w 7 z 36 (19,4%) pmr o wysokiej cytozie,natomiast we wszystkich 29 pmr o niskiej cytozie uzyskali wynik ujemny. (20). Cerar i wsp. (18) wykryli DNA B. burgdorferi sl przy użyciu primerów specyficznych dla genu OspA oraz przestrzeni międzygenowej rrf-rrl we krwi 16/135 (11,9%) chorych oraz w pmr 24/156 (15,4%) pacjentów.
Jednoczasową obecność DNA krętków we krwi i pmr stwierdzili jedynie w 3 przypadkach. Gooskens i wsp. określili czułość metody PCR w diagnostyce neuroboreliozy na 50% i uznali ją za metodę potwierdzającą (4). Specyficzność PCR w badaniach pmr jest wysoka (ok.100%), przy bardzo
rozbieżnej w różnych ośrodkach czułości (12-100%, średnio 38%) (3).
http://www.przeglepidemiol.pzh.gov.pl/znaczenie-metody-pcr-w-diagnostyce-boreliozy-z-lyme?lang=pl
--------------------------------------------------------------------
,, Jest to związane z sekwestracją anatomiczną w miejscach immunologicznie uprzywilejowanych, takich jak płyn mózgowo-rdzeniowy [26]. Dlatego aby uzyskać wynik wiarygodny diagnostycznie powinno się wyliczać indeks syntezy przeciwciał klasy IgM lub IgG przeciw Borrelia burgdorferi w płynie mózgowo rdzeniowym (oparty o pomiar przeciwciał w surowicy oraz płynie pacjenta), który uwzględnia różnice stężeń białek w obu przestrzeniach. Obserwowane często u chorych wyniki fałszywie ujemne mogą wynikać z pobrania próbki zanim pojawią się przeciwciała lub będą one w ilości niewykrywanej przez test [26]. Z kolei Witecka-Knysz i wsp. zwracają uwagę na fakt, że w przypadku masywnego zakażenia
Borrelia może dojść do powstania kompleksów immunologicznych (wiązanie krążących przeciwciał przez bakteryjne antygeny), które nie mogą być wykryte metodą ELISA [10].,,
http://www.diagnostykalaboratoryjna.eu/journal/DL_2_2012._str_205-211.pdf.
---------------------------------------------------------------------------------------
OPIS PRZYPADKU
,,Pacjentka w wieku 19 lat została przyjęta do Kliniki Chorób Zakaźnych i Hepatologii z powodu osłabienia, bólów głowy, drętwienia kończyn dolnych oraz występowania dużego rumienia
z przejaśnieniem w środku na kończynie dolnej lewej. W wywiadzie kilkukrotnie ugryziona przez kleszcze, ostatni raz około 10–14 dni przed przyjęciem do szpitala, w okolicę goleni lewej. Kleszcza sama usunęła. Po około 7 dniach po ugryzieniu w okolicy kończyny dolnej lewej pojawiła się mała czerwona plamka, która zaczęła się powiększać obwodowo.
Pacjentka zgłosiła się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, który przepisał doksacyklinę, jednak z uwagi na powiększanie się rumienia i wyżej opisane dolegliwości chora zgłosiła się do szpitala. Przy przyjęciu na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego — rumień wędrujący — rozpoznano boreliozę (ryc. 1–4).
W badaniach dodatkowych z odchyleń od normy stwierdzono podwyższone CRP 85,9 mg/l,
pozostałe podstawowe badania laboratoryjne — morfologia, jonogram, transaminazy, glukoza, kreatynina, mocz — w zakresie normy.W wykonanym teście immunoenzymatycznym z surowicy krwi stwierdzono dodatnie przeciwciała borrelia w klasie IgM — wynik słabo dodatni i ujemny w klasie IgG. Z uwagi na utrzymujące się dolegliwości bólowe stawów, bóle głowy i drętwienie kończyn włączono terapię ceftriaksonem w dawce 1 × 2,0 g i.v., wykonano nakłucie lędźwiowe i badanie płynu mózgowo-rdzeniowego — badanie ogólne w normie, badanie immunoenzymatyczne — przeciwciała borrelia w klasie IgM i IgG ujemne, wykluczono neuroboreliozę.
Rozpoznano ostrą neuroboreliozę z neuropatią obwodową. Po zastosowanym leczeniu uzyskano ustąpienie bólów głowy i drętwienia kończyn, zmniejszenie bolesności stawów oraz ustąpienie rumienia wędrującego. Pacjentkę wypisano do domu z dalszymi zaleceniami kontroli w Poradni Chorób Zakaźnych.,,
https://journals.viamedica.pl/forum_medycyny_rodzinnej/article/download/39786/27577.
-------------------------------------------------------------------------------------
,,Hodowla krętków na podłożu Barbour-Stoenner--Kelly (BSK) trwa kilka miesięcy i jej czułość jest najwyższa (30–70%) dla bioptatów pobranych ze zmian skórnych u pacjentów z przewlekłym zanikowym zapaleniem skóry kończyn (ACA-acrodermatitis chronica atrophicans) [33, 48]. Do innych materiałów z których można prowadzić hodowlę należą: płyn mózgowo--rdzeniowy w przypadku neuroboreliozy, płyn stawowy czy bioptat maziówki w przypadku boreliozowego zapalenia stawów (LA – Lyme arthritis) [35, 50].
Czułość hodowli w przypadku płynu mózgowo-rdzeniowego wynosi jedynie 5% [50]. Pomimo, iż hodowla jest złotym standardem mikrobiologicznym, w odniesieniu do krętków nie ma zastosowania w rutynowym postępowaniu diagnostycznym. Hodowlę prowadzi się jedynie w pracowniach badawczo-naukowych [49].
Metody genetyczne z wykorzystaniem reakcji PCR powinny wykrywać sekwencje genogatunków występujących w Europie [38]. Klasyczny jakościowy PCR wykrywa jedynie materiał genetyczny krętków a więc zarówno przy żywych jak i martwych krętkach wynik może być dodatni, informując jedynie o potencjalnej etiologii zakażenia, nie o jego aktywności [44].
W sferze badań naukowych pozostaje również zastosowanie ilościowej techniki real-time PCR, pomimo prób podejmowanych przez badaczy zajmujących się tą tematyką [3, 15]. Odsetek wyników dodatnich uzyskanych jakościowym i ilościowym testem genetycznym zależy od użytego materiału klinicznego (zmiany skórne, krew, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn stawowy, tkanki), typu techniki PCR oraz metod izolacji DNA [3, 37, 44].
Najniższy odsetek wyników PCR--dodatnich w porównaniu z testem serologicznym obserwowano dla krwi i płynu mózgowo-rdzeniowego(10–30%), czyli najczęściej pobieranych materiałów klinicznych do diagnostyki boreliozy [3].
Najwyższy odsetek wyników PCR-dodatnich wykazano natomiast dla płynu stawowego i fragmentów tkanek (50–70%),które z kolei stanowią niewielki procent materiałów badanych rutynowo. Stosując PCR uzyskano również ujemne wyniki z krwi i z płynu mózgowo-rdzenio- wego w przypadku pacjentów z rozpoznaną boreliozą [1, 3, 44].
Zaletą ilościowego PCR, przy jego standaryzacji, byłaby możliwość określenia specyfiki zakażenia oraz jego aktywności na podstawie ilości wykrywanego DNA, ocena progresji choroby oraz odpowiedzi na leczenie [15, 44]. ,,
-------------------------------------------------------------------------------------------
,, W diagnostyce stosowane są ponadto: SPECT, badanie płynu mózgowo-rdzeniowego, rezonans magnetyczny mózgu i rdzenia, CD57, badania histopatologiczne, test fluorescencyjny Bowen i inne. Szczególnie należy zwrócić uwagę na nadużywanie w polskich warunkach badania płynu mózgowo-rdzeniowego w diagnostyce boreliozy. Bakterie wywołujące boreliozę stosunkowo szybko wnikają do tkanek i trudno je znaleźć zarówno we krwi pacjenta, jak i płynie mózgowo-rdzeniowym. Wykrycie krętków Borrelia w płynie mózgowo-rdzeniowym jest utrudnione i obarczone wysokim odsetkiem wyników fałszywych. Podobnie, według polskich wytycznych, wykrycie krętków Borrelia mikroskopowo lub poprzez hodowlę z tkanek. [7],,
-------------------------------------------------------------------------------------------
