Szukaj na tym blogu

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą suplementy. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą suplementy. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 8 marca 2016

Bole stawow w Boreliozie.Co stosowac ?

.
Borelioza zapalenie stawów (borelioza reumatyzm, reumatoidalne zapalenie stawów) może przybierać różne formy kliniczne, a wśród nich wyróżnia się:

  • bóle stawów, kości, ścięgien oraz mięśni w różnych miejscach, tzw. bóle wędrujące
  • nawracające, asymetryczne bóle stawów, kości oraz mięśni – bóle te dotyczą najczęściej stawów kończyn
  • nawracające zapalenie stawów – zwykle asymetryczny, a bólowi dodatkowo towarzyszy obrzęk; bóle te najczęściej dotyczą stawów kolanowych, rzadziej skokowych, biodrowych, łokciowych bądź nadgarstkowych
  • asymetryczne, przewlekłe zapalenie stawów – najczęściej poprzedzane jest bólami nawracającymi stawów bądź ich zapaleniem, pojawia się do kilku lat od zakażenia boreliozą, dotyczy najczęściej stawów kolanowych, a przewlekle zapalenie stawów przy boreliozie określa się, gdy ból utrzymuje się co najmniej rok w tym samym miejscu.
Przy borelioza przewlekłe zapalanie stawów może dojść do nieodwracalnych zmian, które prowadzą do trwałego uszkodzenia stawów

------------------------------------------------------------------------------------------

Zgodnie z najnowszymi standardami korzystne efekty wspomagające leczenie uszkodzeń chrząstki dają :

    * Siarczan glukozaminy
    * Kwas hialuronowy
    * Piaskledyna
    * Diaceryna
    * Chondroityna

Dodatkowo niektóre publikacje zalecają przyjmowanie preparatów:

    * wyciągu z imbiru
    * wyciągu z chrząstki rekina
    * S-adenosylometioniny
    * Amidu kwasu nikotynowego (niacynamid, niacyna, Wit. B3)
    * dużych dawek przeciwutleniaczy (wit. C, B-karoten)

https://bieganie.pl/?cat=25&id=1469&show=1
------------------------------
Niesteroidowe leki przeciwzapalne na bole stawow.


Hakorosl rozeslana (devil's claw)-dziala przeciwzapalnie w objawach stawowych

Pokrzywa zwyczajna,

Kurkuma

Teasel Root (Dipsacus japonica) — na problemy ze stawami.

jad pszczeli

Polygonum cuspidatum (Japanese Knotweed) rdest japoński.

-----------------------------------------------------------------------
dr.Buhner

1.14. Boreliozowe zapalenie stawów

Należy wprowadzić Protokół wzmocnienia kolagenu oraz…
 
Boswellia serrata Nalewka: ¼ – ½ łyżeczki 2 razy dziennie, lub…500 mg 2 razy dziennie
Seler nasiona (łac. Apium graveolens) Nalewka: ¼ – ½ łyżeczki 3 razy dziennie (bardzo efektywna), i/ lub…
Herbatka na zapalenie stawów – pomaga zmniejszyć stan zapalny i ból – pić raz dziennie:
 
Składniki:  0,5 kg każdego z ziół (zioła cięte, wysuszone): pokrzywa, skrzyp, liście mniszku lekarskiego, liście mięty pieprzowej, nasiona selera, kurkuma, devil’s claw i wiązówka błotna.
Wszystkie składniki zmieszać. Użyć 1 szklanki mieszanki ziół na 2 litry wrzącej wody, i zostawić pod przykryciem na całą noc. Pić 3-4 szklanek dziennie.
Uwaga: herbata zwiększa wydalanie moczu, nie pić bezpośrednio przed snem.
 
Olej z wątroby dorsza 1 łyżeczka 2 razy dziennie, i/lub…
Korzeń szczeci pospolitej (łac. Dipsacus sylvestris, ang. Teasel  root) Nalewka: 10 kropli do 1 łyżeczki 3 razy dziennie, i/lub…
Devil’s Claw (łac. Harpagophytum procumbens) 1000-2000 mg 3 razy dziennie
--------------
Herbatka na zapalenie stawów – pomaga zmniejszyć stan zapalny i ból – pić raz dziennie:
 
Składniki:  0,5 kg każdego z ziół (zioła cięte, wysuszone): pokrzywa, skrzyp, liście mniszku lekarskiego, liście mięty pieprzowej, nasiona selera, kurkuma, devil’s claw i wiązówka błotna.
 
Wszystkie składniki zmieszać. Użyć 1 szklanki mieszanki ziół na 2 litry wrzącej wody, i zostawić pod przykryciem na całą noc. Pić 3-4 szklanek dziennie.
 
Uwaga: herbata zwiększa wydalanie moczu, nie pić bezpośrednio przed snem.
 
Kapsaicyna/cytryna herbatka
Sok z ½ – 1 cytryny i szczyptę pieprzu Cayenne dodać do 6-8 uncji (177 -230 ml) gorącej wody, pić tak często jak jest potrzeba.
 
Mleko kurkumowe
Składniki: Puszka mleka kokosowego rozcieńczonego z 1 szklanką wody; 1-2 łyżeczek mielonej kurkumy; 1 łyżeczka cynamonu; organiczny miód wielokwiatowy lub syrop klonowy do smaku; 1/8 łyżeczki czarnego pieprzu; szczypta pieprzy cayenne.
Wszystkie składniki zblenderować do uzyskania gładkiej konsystencji, następnie podgrzać, ale nie dopuszczać do wrzenia.
Pić póki ciepłe raz dziennie przez 30 dni.
----------------------------------

Andrographis ( lac. Andrographis paniculata)

Koci pazur (ang. Cat's Claw, Vilcacora, lac. Uncaria tomentosa)

Rdest japonski (ang. Resveratrol, lac. Polygonum cuspidatum)

Korzen Stefanii (lac. Stephania tetrandra)  indukuje IL-1 beta, IL-alfa, TNF-a, IL-6, IL-8 (zwlaszcza w centralnym ukladzie nerwowym i w stawach)

Korzen szczeci pospolitej (ang. Teasel Root, lac. Dipsacus sylvestris)

Witamina A

wit. C
 ------------------------------------------------------------------------------------------

olejek LYME : dr.Buhner


Lyme oil - wcierac zewnętrznie:

przepis :

110-120 kropel olejku eukaliptusowego
80 kropel olejku frankincense, w Polsce znanego jako olejek z kadzidlowca, albo olejek olibanowy
60 kropel olejku cytrynowego
40 kropel olejku paczuli
20 kropel olejku geraniowego
20 kropel olejku lawendowego
14 kropel olejku tymiankowego 

dolac do 100 ml - olej zimnotloczony np. z pestek winogron.
-----------------------------------------------------------------------------------------
Nalewka z chrzanu: 250 g świeżo utartego chrzanu zalewamy pół litrem czystej wódki. Najlepiej w dużym słoju, odstawiamy na tydzień w ciemne miejsce, po czym odcedzamy. Powstałą nalewkę stosujemy do smarowania bolących miejsc na rękach, nogach i kręgosłupie, w nerwobólach

----------------------------------------------------------------------------------------

Uwagi dotyczące tkanki lącznej/ powodowanego przez boreliozę zapalenia stawow: dr. Klinghardt

- terapia jadem pszczelim jest na dluzszą metę najbardziej skuteczna

- przeciwutleniacze (zwlaszcza polygonum/resveratrol)

-  iniekcje dostawowe ozonu

- L-carnosine /karnozyna i hormon wzrostu na przedwczesne starzenie tkanek (rozpad kolagenu)

- terapia mikronapięciem KMT bezposrednio na zajęty staw

- rozwazyc terapię enzymatyczną


- stosowac Stephania root -  lyzeczka 3 razy dziennie
---------------------------------------------------------------------------------------
olej z Czarnuszki

1 łyżeczka 3 razy dziennie. Odradzam kupować olej kapsułkowany lub pozbawiony specyficznego zapachu i ostrego, nieco tymolowego smaku. Olej czarnuszkowy aromatyczny nie tylko pobudza układ odpornościowy i działa neuroprotekcyjnie, ochronnie na stawy, przeciwalergicznie, ale również działa zabójczo na bakterie beztlenowe i drożdżaki. Dzieci 1 łyżeczka 3 razy dziennie. Równocześnie smarować skórę olejem czarnuszkowym 2 razy dziennie.


sok ze swiezego selera :
 
Jest źródłem magnezu, fosforu, wapnia i żelaza, zawiera witaminy: A, C, E, witaminy z grupy B (B1, B2, B6), PP, zalecany w profilaktyce antynowotworowej (szczególnie rak prostaty), zawiera antyoksydanty, pobudza pracę nerek, zapobiega kamicy, korzystny w dnie moczanowej i schorzeniach reumatoidalnych, chroni stawy, działa przeciwwrzodowo, alkalizuje organizm, zastępuje insulinę, reguluje gospodarkę hormonalną u mężczyzn, obowiązkowy dla uprawiających sport, pomaga usuwać toksyny, zawarty w nim błonnik reguluje pracę jelit, stosowany jako afrodyzjak.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------
Zgodnie z najnowszymi standardami w Polsce lekarze zalecają leczenie uszkodzeń chrząstki poprzez:
   
    * Siarczan glukozaminy
    * Kwas hialuronowy

Dodatkowo niektóre publikacje światowe zalecają przyjmowanie preparatów takich jak:
    * wyciągu z imbiru
    * wyciągu z chrząstki rekina
    * Piaskledyna
    * Diaceryna
    * Chondroityna
    * S-adenosylometioniny
    * Amidu kwasu nikotynowego (niacynamid, niacyna, Wit. B3)
    * dużych dawek przeciwutleniaczy (wit. C, B-karoten)

SIARCZAN GLUKOZAMINY
 
Siarczan glukozaminy jest naturalnym składnikiem substancji międzykomórkowej chrząstki i tzw. mazi stawowej. Sama glukozamina występuje  w owocach morza: krewetki, kraby, raki. Siarczan glukozaminy jest łatwo przyswajalny przez tkankę kostną i chrzęstną. Ułatwia wbudowanie siarki w strukturę chrząstki. Dodatkowo glukozamina zatrzymuje wodę w tkankach łącznych, co daję giętkość i sprężystość. Siarczan glukozaminy nie jest glikozaminoglikanem, lecz prekursorem syntezy glikozaminoglikanów.

Glikozaminoglikany stanowią konstrukcję nośną dla kolagenu. W warunkach prawidłowych glukozamina powstaje z glukozy, a produktem pośrednim jest glukozo-6-fosforan. Utworzona glukozamina ulega dalszym przemianom, prowadzącym do syntezy glikozaminoglikanów. Podanie egzogennej glukozaminy pozwala na pominięcie wczesnych etapów syntezy tej substancji, co jest o tyle ważne, że są one hamowane przez niesteroidowe leki przeciwzapalne (potocznie większość żeli przeciwbólowych).
 
Siarczan glukozaminy jest substancją łatwo rozpuszczalną w wodzie. Jest on wchłaniany w jelicie cienkim. Wchłonięciu ulega 72% podanej doustnie substancji. Siarczan glukozaminy wiąże się z białkami i w tej postaci utrzymuje się stosunkowo długo (kilka dni). Glukozamina jest wychwytywana przez tkanki, w tym przez wątrobę, gdzie zostaje zużytkowana do syntezy glikoprotein oraz glikozaminoglikanów chrząstek. Około 30% podanej glukozaminy jest wydalane przez nerki z moczem. Wyniki badań farmakokinetyki glukozaminy u ludzi były zbliżone do tych, które uzyskano w badaniach przeprowadzonych na modelach zwierzęcych. 
 
W odróżnieniu od starych badań, nowe badania wskazują na nieskuteczność kliniczną siarczanu glukozaminy. Należy jednak podkreślić, że stopień udokumentowania badań w obu wypadkach jest różny.

Szacuje się, że w sumie badania kliniczne siarczanu glukozaminy objęły blisko 7000 chorych (w tym między innymi 1788 osób z chorobą zwyrodnieniową stawów kolanowych, 1887 – z chorobą stawów kręgosłupa, 814 – z chorobą stawów biodrowych). Skuteczność wykazano, podając 750-1500 mg leku dziennie. Ogłoszona w 2003 roku metaanaliza Richy’ego obejmuje badania z lat 1980-2002 i została przeprowadzona z wielką starannością przez dwóch niezależnych oceniających. Analiza dotyczyła tylko prac omawiających wpływ leku na chorobę zwyrodnieniową stawów kolanowych.

Wykazano bardzo korzystny wpływ siarczanu glukozaminy zarówno na objawy (przede wszystkim ból), jak i postęp choroby, w tym ocenianą radiologicznie szerokość szpary stawowej. Jednocześnie potwierdzono wysokie bezpieczeństwo stosowania leku. Inne badania przeprowadzone przez prof. Reginster’a wykazały, że u pacjentów przyjmujących przez 3 lata siarczan glukozaminy nie odnotowano w zmienionym zwyrodnieniowo stawie dalszego postępu choroby. W przeciwieństwie do grupy zażywającej placebo, gdzie takie zmiany nastąpiły.
 
Najnowsze doniesienia mówią, że lecznicze działanie glukozaminy nie jest pewne. Metaanaliza opublikowana w 2010 roku stwierdza, że w porównaniu z placebo, glukozamina, a także chondroityna i ich połączenie nie zmniejszają bólu stawów i nie mają wpływu na zwężenie szpary stawowej. We wnioskach z badania zaleca się odstąpienie od refundacji leczenia glukozaminą i zaprzestanie przepisywania tego związku przez lekarzy.

Badania takie zostały przeprowadzone przez wiele niezależnych instytutów badawczych w krajach wysokorozwiniętych. Swiss National Science Foundation (rządowa agencja wspierania badań naukowych Konfederacji Szwajcarskiej) na podstawie 10 z 58 najobszerniejszych badań stwierdza, że nie ma dowodów na skuteczność medyczną glukozaminy. Wobec powyższego, nie ma wskazań do przepisywania glukozaminy przez lekarzy oraz tym bardziej refundowania jej przez państwo. Dopóki jednak pacjenci płacą za preparat sami - może być przez nich stosowany jako placebo.

Opublikowano też badanie, gdzie 3000 pacjentom z bólami kolan i bioder podawano glukozaminę, chlorhydrol i placebo. w badaniu tym nie ustalono żadnych istotnych efektów pod kątem skuteczności tego preparatu.

W następnym badaniu 400 osób prześwietlono rentgenem przed i po przyjmowaniu glukozaminy lub chondroityny. Nie zauważono znaczących różnic w szparze stawowej. Jeszcze gorsze wyniki były, gdy pacjenci przyjmowali oba preparaty równocześnie. Profesorowie Uniwersytetu z UTHA przyznali po tym badaniu, że są bardzo zawiedzeni wynikami i wciąż mają nadzieję na odkrycie jakichś pozytywnych efektów stosowania glukozaminy. 
Cały świat medyczny czeka na wyniki badania LEGS (Long-term Evaluation of Glucosamine Sulphate Study). Jest ono prowadzone przez Uniwersytet w Sydney na próbie 600 pacjentów cierpiących na ból kolana.

Celem tego badania jest ustalenie, na ile pomocne jest długotrwale przyjmowanie glukozaminy. Bardzo ważne w tym badaniu jest to, że nie jest ono sponsorowane przez żaden koncern farmaceutyczny. Badania zaczęły się w 2007 roku i miały zakończyć się 2011 roku, lecz do tej pory nie ma wyników, co rodzi niepokój o ewentualną próbę zablokowania tego badania przez koncerny medyczne.

patrz: http://sydney.edu.au/health_sciences/LEGS
--------------------------
https://bieganie.pl/?cat=25&id=1469&show=1
--------------------------
 
KWAS HIALURONOWY
Kwas hialuronowy, który jest ważnym składnikiem wszystkich struktur pozakomórkowych, ma stosunkowo wysokie stężenie w chrząstce stawowej i płynie maziowym. Do jego korzystnych efektów działania należy utrzymanie właściwej lepkości płynu, wzmocnienie “poślizgu” powierzchni chrząstki, absorpcja drgań i obciążeń mechanicznych, hamowanie migracji leukocytów, działanie hamujące procesy zapalne i ochronne na chondrocyty. Hialektyna jest specyficzną frakcją hialuronianu sodowego o wysokim stopniu czystości, wyizolowaną z grzebieni kogutów.
Zmiany zachodzące u chorych na chorobę zwyrodnieniową stawów powodują zmniejszenie ilości kwasu hialuronowego w płynie stawowym i utratę  niektórych jego własności, np. duża lepkość zmniejsza własności poślizgowe. O ile naturalny kwas hialuronowy występujący w stawach ma masę cząsteczkową 350000-500000 Da, o tyle stosowane preparaty mają najczęściej nieco większą masę cząsteczkową - do 6000000 Da. Temu zawdzięczają około 10 razy dłuższy okres półtrwania w stawach niż naturalnego kwasu hialuronowego. Zaobserwowano, że niektóre korzystne efekty kliniczne utrzymują się dłużej niż przebywanie leku w jamie stawowej. Może to wyjaśniać, że leki te działają nie tylko mechanicznie, ale modyfikują metabolizm chrząstki i/lub hamują proces miejscowego zapalenia.

Najwięcej badań nad stosowanie kwasu hialuronowego przeprowadzono w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego. Zmniejszenie bólu i zwiększenie sprawności ruchowej jest znaczne i utrzymuje się do około 12-13 tygodni od podania. Podkreślić należy jednak zróżnicowaną odpowiedź pacjentów na stosowanie wiskosuplementacji. Leczenie to jest dobrze tolerowane.
 
 Powyższe środki to jedynie suplementy wspomagające leczenie. Na przyszłość prawdziwym wyzwaniem jest szczegółowe poznanie patogenezy uszkodzeń chrząstki. Większość publikacji o tej tematyce jednoznacznie stwierdza, że przełomem w skutecznym leczeniu uszkodzeń chrząstek i zwyrodnień stawów może być leczenie terapią genową, hormonalną oraz bisofosfolanami.
 European League Against Rheumatism i Osteoarthritis Research Society International opublikowały rekomendacje poświęcone leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów.
Większość opublikowanych badań wskazuje na skuteczne przeciwbólowe działanie glukozaminy ale brak jej wpływu np. na funkcję stawów. Badania nad skutecznością kwasu hialuronowego we wstrzyknięciach dostawowych przyniosły zmienne wyniki.

Chirurgiczne płukanie i czyszczenie stawu kolanowego okazało się nieskuteczne w porównaniu z placebo i nie jest zalecane. Wymiana stawu kolanowego jest kosztowo opłacalna u chorych z poważnymi objawami związanymi z pogorszeniem jakości życia pomimo leczenia zachowawczego




 
 
 

Dr Klinghardt: o suplementach,mineralach ,detoxie,zazywanie: HPU


Cynk 27-40mg pierwiastkowego cynku dziennie (jako pikolinian, glukonian lub siarczan;

Nudności po suplementacji cynku moga być oznaką niedoboru lub niska iloscia kwasu żołądkowego. Te objawy ustępują po 2-4 miesiącach zazywania.

Mangan 5 mg dziennie (początkowo do 20 mg na dobę u pacjentów z osłabieniem stawów i wiązadeł)

Ze śniadaniem:

Kwas arachidonowy z olejów omega-6 (ghee, olej z wiesiołka, z czarnej porzeczki, z ogórecznika,z dynii; 4-6 kapsułek Oleju z wiesiołka na dzień )

Olej rybny- tran  1 łyżeczka dziennie
Przed spaniem:

Witamina B6 / P5P 25mg B6 dziennie i 50 mg P5P dziennie.

Początkowo, aż do 750 mg na dzień może być stosowana, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami drgawkowymi.

Magnez (glicynian lub Malate) 600-2000 mg dziennie.

MicroMinerals Biopure 1 łyżka dziennie

Biotyna 10 mg dziennie dla mózgu, skóry, włosów i paznokci

Jest to zabieg podstawowy dla HPU.

Opcionalnie :

• Niacinamide 1000mg trzy razy dziennie przy objawach psychiatrycznych


Tauryna 500 mg trzy razy dziennie w leczeniu objawów związanych z mózgiem :takimi jak drgawki, mgły mózgu i utrata pamięci. Eliminuje neurotoksyny, poprawia jakość żółci, zwiększa glutation i normalizuje rytmy mózgowe


orotan litu lub asparaginian 60mg-240mg dziennie


• chrom 500 mcg na dzień (początkowo do 2 mg, a zwłaszcza przy wystepowaniu :chorób mózgu i hipo / hiperglikemia i oporności na insulinę)


300 mcg molibdenu (początkowo znacznie większa, zwłaszcza reaktywności siarki)


Witamina E 400 IU na 40lbs wagi ciała na dzień.


• Pacjenci maja często braki : krzemionki, jodu i boru.

W Europie "Depyrrol" jest produktem, który zawiera cynk, mangan, oraz mieszankę witaminy B6 i P5P. Jest on stosowany jako metoda leczenia HPU.


Bardzo ważne jest, aby monitorować stężenie mineralow w leczeniu.
Uzupelnianie miedzi jest często konieczne w dawce 2-4mg dziennie powodu wysokich dawek cynku.
To jest wprowadzane w razie potrzeby po rozpoczęciu leczenia od czterech do sześciu miesięcy.

Cynk, mangan i witaminy B6 są antagonistami miedzi. Zatem, monitorowanie poziomów miedzi i uzupełnianie jest ważną częścią protokołu leczenia.
Cynk i miedź powinno się zazywac o tej samej porze dnia.
Niedobór miedzi może prowadzić do powstania :
hemoroidow, żylakow, obrzękow, zmęczenia, wypadania włosów, brak apetytu, problemow skórnych, osteoporozy, choroby układu krążenia, tętniaków i wielu innych

Układ odpornościowy wykorzystuje miedz i żelazo w celu zwalczania zakażeń związanych z chorobą z Lyme.

Wysokie dawki witaminy C maja wpływ na zmianę miedzi do postaci, które mogą być ponownie wykorzystane przez organizm.
Detoksykacja oraz przebieg leczenia
 Dla wielu pacjentów, przebieg leczenia nie będzie łatwy.

Jest to leczenie, które powinno odbywać się wyłącznie pod opieką i nadzorem lekarza bo pacjenci często doświadczają pogorszenia się stanu z przed leczenia.

środki detoksykacyjne mogą obejmować Chlorella Biopure Microsilica, Biopure fosfolipidów Exchange (NaEDTA) Detoxamin (CaEDTA) czopki, błonnik, zielone i czerwone glinki, zeolity, pektyny, beta-sitosterol, DMSA, DMPS, OSR, lub inne srodki.
Pacjenci wykazuja objawy ostrej toksyczności metaliami ciężkimi które muszą zostać rozwiązane.

Na tym etapie protokołu, pacjent zwykle będzie wymagał zabiegów potrzebnych do detoksykacji metali ciężkich, takich jak :środki wiążące, środki chelatujące.

DMPS, DMSA, EDTA i IV Glutation celu detoxykacji. Liofilizowany czosnek i witamina E mają działanie ochronne.

Chlorella w dawce 15 tabletek trzy razy dziennie z posiłkami jest często stosowana.

Nalewka z kolendry 15 kropli trzy razy dziennie

Detoksykacjia metali ciężkich odbywa się tylko w środowisku kwaśnym. Jednakże, w takim środowisku, metale te są również bardzo reaktywne. Tak więc, lekarz może alkalinizowac pacjenta, aby spowolnić proces .
 
Ślina i pH moczu powinny być monitorowane i stosowane w celu określenia, czy alkalizacjia jest odpowiednia.
W kolejnym etapie odpowiedzia na leczenie jest często pojawienie się gorączką, ponieważ system odpornościowy budzi się i rozpoczyna odpowiedac na infekcje.
.

Dodatkowe uwagi

Wielu pacjentów z przewlekłą boreliozą mają problemy z nietolerancją siarki.


Końcowe przemyślenia

Podobnie jak domy są budowane kładąc najpierw solidne fundamenty.Tak pacjenci powinni być leczeni najpierw - HPU i mieć uzupelnione braki w cynku, mangan, biotyna, witamina B6 i kwasu arachidonowego .

dr Klinghardt tak leczy pacjentow z chorobami przewlekłymi.
Wdrożenie protokołu HPU często przynosi postęp leczenia , jaki wcześniej nie był możliwy.

dr Klinghardt

Dietrich Klinghardt MD, Ph.D. jest wysoce cenionym pionierem w leczeniu przewlekłych chorob i leczeniu choroby z Lyme.

Oświadczenie dotyczące KPU / HPU od dr Klinghardt

Dr Klinghardt uważa, że kombinacja cynku, manganu, witaminy B6 i niektórych innych składników jest dla wielu pacjentów skutecznym połączeniem.

Poniższe zasoby są przeznaczone dla lekarzy.. Leczenie HPU nie powinno być wykonywane bez lekarza opieki zdrowotnej.
Próby samodzielnego leczenia choroby może prowadzić do niezamierzonych negatywnych konsekwencji.
Biopure Healing Products, LLC można znaleźć na stronie
 
http: //www.BioPure US.com. M wodny jest dostępny Biopure.
Szczegółowe informacje na temat dr Klinghardt HPU Treatment protokołu można znaleźć pod adresem



---------------------------------------------------------------------------


Additional information on Prokarin is available at http://www.edmsllc.com/.

Oral histamine is available from Deseret Biologicals at http://www.desbio.com/.

Other Reading
Discerning the Mauve Factor, Woody R. McGinnis, MD, October 1, 2006http://web.mac.com/autismprotocols/Site/Pyroluria_files/woodymcginnis.pdf  (Last Accessed January 17, 2010)

Discerning the Mauve Factor Part 1, Woody R. McGinnis, MD, Tapan Audhya, PhD, et al., Alternative Therapies, March/April 2008, Vol. 14, No 2

Discerning the Mauve Factor Part 2, Woody R. McGinnis, MD, Tapan Audhya, PhD, et al., Alternative Therapies, May/June 2008, Vol. 14, No 3

Pyroluria, Jeremy E. Kaslow, MD, FACP, FACAAI, http://www.drkaslow.com/html/pyroluria.html  (Last Accessed January 17, 2010)

The Mauve Factor by Age Diagnostic Laboratorieshttp://www.pathlabim.com.au/documents/tests/Mauve_Detailed_Description.pdf  (Last Accessed January 17, 2010)

Pyroluria: Hidden Cause of Schizophrenia, Bipolar, Depression, and Anxiety Symptom, Woody McGinnis, MD, May 2004 http://www.alternativementalhealth.com/articles/pyroluria.htm  (Last Accessed January 17, 2010)

Kryptopyrolles, Donald Lee McCabe, DO, FACGP, FAPM, FAPHAhttp://www.orthomolecular.org/library/jom/1983/pdf/1983-v12n01-p002.pdf  (Last Accessed January 17, 2010)

Pyroluria: The Mauve Factor, Dana Gorman, December 2006http://web.mac.com/autismprotocols/Site/Pyroluria.html  (Last Accessed January 17, 2010)

Pyroluria, Blake Graham, B.Sc, Clinical Nutritionist http://www.nutritional-healing.com.au/content/articles-content.php?heading=Pyroluria  (Last Accessed January 17, 2010)


niedziela, 28 lutego 2016

suplementy i ziola - INTERAKCJE


Miłorząb japoński (Ginkgo biloba)

zazywasz z :

*- leki przeciwzakrzepowe - warfaryna czy acenokumarol, aspiryny (kwasu acetylosalicylowego)

może dojść do hamowania płytkowego czynnika krzepnięcia oraz spontanicznych krwawień.

*- Przy zażywaniu diuretyków

może wystąpić nagłe podwyższenie ciśnienia krwi.

* - wzmaga działanie leków przeciwdepresyjnych, takich jak fenelzyna, tranylcypromina, trazodon, powodując zwiększone ryzyko działań niepożądanych, nawet stan śpiączki.

*- Przy jednoczesnym i długotrwałym przyjmowaniu razem z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, np. ibuprofenem, diklofenakiem czy ketoprofenem

może dojść do nasilenia działania drażniącego na błony śluzowe żołądka, co w ostateczności powoduje wystąpienie wrzodów żołądka oraz krwawienia z przewodu pokarmowego.

*- leki stosowane w chorobie wrzodowej żołądka, takie jak omeprazol, wykazują
zmniejszone działanie w obecności Ginkgo biloba [1-4].




Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum,St. John’s wort)

Stosowanie z :

*- z inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI), takich jak fluoksetyna, czy trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (jak imipramina), które również hamują wychwyt zwrotny serotoniny.

Istnieje ryzyko wystąpienia „zespołu serotoninowego”, który objawia się m.in. niepokojem, bólami mięśniowymi, bólami głowy, poceniem się, dreszczami, może dojść do cięższego zatrucia objawiającego się drgawkami i śpiączką [5].

*- z lekami przeciwwirusowymi (sakwinawir i indinawir) i leków rozszerzających oskrzela (teofiliny, digoksyny, amitryptyliny i cyklosporyny).

Zmniejsza ich dzialanie.

*- z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (np. piroksykamem)

może dojść do wzrostu fotowrażliwości.

*- nasila działanie barbituranów, np. fenobarbitalu (luminalu), należącego do leków przeciwdrgawkowych i uspakajających oraz zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

*- Jednoczesne stosowanie Hypericum perforatum oraz leków przeciwzakrzepowych (warfaryny lub acenokumarolu)

prowadzi do zmniejszenia działania terapeutycznego tych preparatów.

Kava kava (Piper methysticum)

Zazywasz z :

*- leki uspakajające i przeciwdepresyjne, takich jak diazepam, nitrazepam, fenobarbital, alprazolam, fluoksetyna, amitryptylina, klomipramina, przez co zwiększa się ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Poteguje ich dzialanie

*- Zmniejsza natomiast skuteczność leków stosowanych w chorobie Parkinsona (lewodopy)

Czosnek (Allium Sativum)

stosujesz z :

*- z warfaryną i acenokumarolem zwiększa działanie przeciwzakrzepowe tych leków

może również prowadzić do samoistnych krwawień i wydłużenia czasu krwawienia.

*- Z lekami przeciwwirusowymi , sakwinawir,

zmniejsza działanie leku

*- podczas stosowania leków przeciwgorączkowych, szczególnie paracetamolu .

może zwiększyć ryzyko uszkodzenia wątroby


Żeń-szeń (Panax ginseng)

Zazywasz z :

*- lekami przeciwdepresyjnymi, inhibitory monoaminooksydazy (fenelzyna, trancypromina i moklobemid),

nasila ich działanie, co może powodować wzrost stymulacji psychoaktywnej, a także wystąpienie symptomów grypopodobnych (bezsenność, dreszcze, bóle głowy).

*- z kofeina, amfetamina, czy sybutramina

nasilenia działania tych leków, wywołując objawy pobudzenia, pocenia się i nieregularnego rytmu serca.

*- leków przeciw/nadciśnieniowych, np. amlodipiny, diltiazemu, enalaprylu, kaptoprylu.

podwyższa ciśnienie tętnicze oraz niweluje działanie

*- z lekami przeciwcukrzycowymi: insulina, metformina, akarboza oraz pochodnych sulfonylomocznika

nasilenie działania hipoglikemizującego.może zwiększyć działanie .

*- z środkami przeciwzakrzepowymi (acenokumarol i warfaryna)

obniża ich stężenie we krwi.

Ponadto Panax ginseng może zmniejszać stężenie alkoholu w osoczu krwi nawet o 30% .

Aloes zwyczajny (Aloe vera, Aloe barbadensis)
Poza toksycznym wpływem aloesu na wartości enzymatyczne wątroby i możliwością wywołania toksycznego zapalenia wątroby oraz innych potencjalnych działań niepożądanych, roślina ta wchodzi w interakcje z niektórymi produktami leczniczymi.

Zazywanie z :

*- glikozydami nasercowymi, np. digoksyny lub metylodigoksyny,

nasilone działanie glikozydów; może wystąpić zwiększona siła skurczów serca, ale zmniejszona ich częstość.

*- z lekami przeciwarytmicznymi (werapamil)

wzrasta wydalanie potasu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak hipotensja, zaczerwienienie twarzy, zawroty głowy, obrzęki.

*- lekami moczopędnymi (np. furosemid,i hydrochlorotiazyd)

wzrasta ryzyko hipokalemii, hipomagnezemii, hipokalcemii, zaburzeń słuchu, reakcji alergicznych.

Kozłek lekarski (Valeriana officinalis)

Stosowanie z :

*- z lekami przeciwdrgawkowymi i uspakajającymi (np. barbituranami)

powoduje wzmożenie działania tych leków, czyli nasilenie działania uspakajającego oraz zwiększenie ryzyka działań niepożądanych, m.in. niewydolności serca.

*- z lekami przeciwdepresyjnymi (np. fluoksetyny, amitryptyliny, klomipaminy, doksepiny) i lekami przeciwlękowymi (alprazolamem, diazepamem, buspironem)

wzmaga działanie tych leków oraz zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak zaparcia, osłabienie, nudności, wymioty, przyrost masy ciała, a także przyspieszenie czynności serca i wiele innych.

*- z haloperidolem (lek neuroleptyczny o silnym działaniu przeciwpsychotycznym)

może prowadzić do wystąpienia negatywnych interakcji, powodujących uszkodzenie wątroby poprzez wytwarzanie toksycznych metabolitów.

*- Z lekami przeciwbólowymi, β-blokery oraz znieczulające miejscowo

potęguje uspokajające działanie tego ziela.

Błonnik pokarmowy

*- z lekami działającymi na układ nerwowy

znacznie zmniejsza stężenie litu we krwi (nawet do 50%). Obniża także wchłanianie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (amitryptylina, imipramina, doxepina).

*- z lewodopą w chorobie Parkinsona.

dochodzi wówczas do zwiększenia stężenia tej substancji we krwi, ponieważ zwiększa się absorpcja leku poprzez skrócone opróżnianie żołądka i zwiększoną motorykę przewodu pokarmowego. Częstym zaburzeniem układu autonomicznego u chorych na Parkinsona są zaparcia – z tego powodu zaleca się stosowanie błonnika.

*- z lekami hipoglikemizującymi nie wpływa znacząco na ich działanie.

może opóźniać i zmniejszać wchłanianie tych leków.

*- z lekami obniżającymi poziom cholesterolu;

powoduje znaczne obniżenie poziomu lipidów. Takie działanie umożliwia zmniejszenie dawek leku i tym samym ograniczenie działań niepożądanych.

*- z digoksyna lub metylodigoksyna w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego

powoduje zmniejszenie wchłaniania leków. Może wówczas wystąpić niewydolność krążenia, zaburzenia rytmu serca oraz powikłania zatorowe

Substancje pozyskiwane z grejpfrutów

flawonoidy i furanokumaryny


*- z Blokerami kanału wapniowego w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz innych chorób układu krążenia i metabolizowane są przez enzym CYP3A4.

hamuje ich metabolizm w ścianie jelita, przez co może wystąpić znaczne obniżenie ciśnienia krwi oraz bóle głowy.

*- z lekami przeciwhistaminowymi jest stanowczo przeciwwskazane, ponieważ może zwiększyć ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.

*- z niektorymi antybiotykami

zmniejszaja stezenie we krwi, ale nie wpływają na inne parametry farmakokinetyczne.

*- ze statynami

hamują metabolizm i zwiększają ich stężenie we krwi, co może doprowadzić do uszkodzenia mięśni lub wątroby.

*- z lekami stosowanymi po przeszczepie narządów (cyklosporynami)

zwiększa ich poziom we krwi, co może doprowadzić do drastycznego wzrostu ciśnienia krwi wraz z napadami drgawek.

Aby zapobiec interakcjom, zaleca się, aby nie spożywać grejpfrutów przez ok. 4 godziny przed i 4 godziny po przyjęciu leku. Także niektóre gatunki pomarańczy mogą wykazywać podobne działanie.

Interakcje między suplementami witaminowymi a lekami

 Witamina B3 (niacyna)

Niacyna jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania mózgu, a jej niedobór może prowadzić do schizofrenii lub depresji. Badania wykazały, że wpływa na obniżenie złego cholesterolu, a także jest skuteczna przy wysokim poziomie triacylogliceroli.

*- z lekami obniżającymi stężenie cholesterolu we krwi z grupy statyn (np. lowastatyny)

wciąż są niepełne; wykazano jednak, że można uzyskać lepszy efekt terapeutyczny.

*- z lekami przeciwgruźliczymi, głównie gryzeofulwiną

Mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany w obrazie krwi, uszkodzenia wątroby i nerek oraz objawy uczuleniowe.

Witamina B6 (pirydoksyna)

Witamina B6 bierze udział w przemianie białek i aminokwasów. Ważna jest jej rola także w metabolizmie długołańcuchowych wielonienasyconych kwasów tłuszczowych oraz fosfolipidów. Zmienność składu kwasów tłuszczowych w organizmie jest związana z niedoborem tej witaminy.Wykazano, że pirydoksyna jest skutecznym antidotum stosowanym podczas zatruć izoniazydem.

Stosowanie tego leku przeciw gruźlicy wpływa na metabolizm pirydoksyny, prowadząc do niedoborów witaminy B6, wówczas należy ją przyjmować w dużych dawkach.

*- z pirydoksyną leków przeciwdrgawkowych i uspakajających z grupy barbituranów (np. fenobarbitalu)

zmniejsza skuteczność tych leków.

Analogiczne reakcje mogą wystąpić podczas przyjmowania lewodopy w chorobie Parkinsona.

Kwas foliowy (witamina B9)

Kwas foliowy obniża stężenie fenytoiny we krwi, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności leku. Także fenytoina obniża poziom kwasu foliowego w surowicy krwi, dlatego podczas leczenia fenytoiną zaleca się badanie poziomu folianów (co 6 miesięcy). Jeżeli zachodzi konieczność, należy przyjmować kwas foliowy .

Witamina C (kwas askorbinowy)

Witamina C wspomaga układ immunologiczny poprzez pobudzenie wzrostu i sprawności komórek odpornościowych typu T i B oraz innych białych ciałek krwi. Łagodzi objawy przeziębienia i skraca czas choroby, zwiększa również odporność organizmu na choroby zakaźne. Obniża poziom cholesterolu, przyspiesza gojenie się ran, bierze udział w tworzeniu kolagenu, chrząstki i kości oraz jest aktywatorem wielu enzymów. Kwas askorbinowy zwiększa wchłanianie żelaza i manganu, a także zmniejsza toksyczność selenu, miedzi, wanadu, kobaltu i rtęci.

Wykazano, że łączne stosowanie kwasu askorbinowego (ok. 200 mg/dobę) i kwasu acetylosalicylowego znacznie zmniejsza skutki udaru mózgu związanego z peroksydacją lipidów.

Witamina E (tokoferol)

Wykazano, że dożylne stosowanie żelaza w niedokrwistości u pacjentów poddawanych hemodializie, może doprowadzić do peroksydacji lipidów. Witamina E chroni wielonienasycone kwasy tłuszczowe przed utlenieniem i z tego względu należy ją stosować podczas leczenia żelazem.

Występują sprzeczne informacje dotyczące wpływu witaminy E na leki przeciwzakrzepowe. Niektóre z nich dotyczą zwiększenia działania tych leków i ryzyka niebezpiecznych powikłań krwotocznych; witamina E zmniejsza lepkość krwi.

*- z lekami przeciwgrzybicznymi (np. gryzeofulwiny)

spowolnieniu ulega metabolizm leku, a w konsekwencji wzrasta jego stężenie we krwi oraz ryzyko działań niepożądanych. Mogą wystąpić zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmiany w obrazie krwi, uszkodzenie wątroby i nerek, objawy neurologiczne oraz uczuleniowe.

Interakcje między składnikami mineralnymi a lekami

.Magnez

*- z lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. kaptopryl )

doprowadza do zmniejszenia działania leku poprzez obniżenie biodostępności.

Magnez obniża wchłanianie żelaza, co może prowadzić do anemii.

Magnez obniża absorpcję leków przeciwbakteryjnych, zmniejsza ich działanie poprzez tworzenie trudnorozpuszczalnych kompleksów.

*- z lekami przeciwzakrzepowymi (np. tyklopidyny), przeciwgrzybiczych (ketokonazolu), przeciwpsychotycznych i przeciwlękowych (chloropromazyna, klonazepam) oraz glikozydów nasercowych (digoksyny, metylodigoksyny), które jednocześnie zwiększają siłę skurczu mięśnia sercowego i obniżają częstość tego skurczu.

Zmniejsza ich dzialanie.

*- z lekami rozszerzającymi oskrzela (takich jak teofilina), czy lewodopy w chorobie Parkinsona

zwiększa działanie leków, doprowadzając do wystąpienia skutków niepożądanych, takich jak nudności, wymioty, bóle głowy, rozdrażnienie, bezsenność, drżenie mięśniowe, spadek ciśnienia krwi, zaburzenia pracy serca i wiele innych.

Natomiast związki wapnia zmniejszają wchłanianie magnezu, a leki moczopędne nasilają jego wydalanie

Wapń

Podczas stosowania suplementów wapnia oraz leków blokujących kanały wapniowe (np. werapamilu) w leczeniu nadciśnienia należy regularnie kontrolować ciśnienie krwi. Minerał ten może zmniejszać działanie leku. Jeżeli leki blokujące kanały wapniowe stosowane są u pacjentów z dusznicą bolesną lub z zaburzeniami rytmu serca, a u których nie stwierdza się nadciśnienia tętniczego; wówczas zaleca się równoczesne przyjmowanie wapnia, aby zapobiec niepożądanemu obniżeniu ciśnienia tętniczego.

*- z większościa antybiotyków, m.in. tetracyklin i fluorochinolonów, stosowanych w zakażeniach dróg oddechowych i moczowych. Obniżenie stężenia antybiotyku we krwi może sięgać nawet 50%, co w konsekwencji powoduje brak skuteczności leczenia. Należy zauważyć, że nawet niewielkie ilości mleka w kawie lub herbacie mogą znacznie obniżyć biodostępność, np. tetracyklin.Obniża absorpcję i zmniejsza działanie.

Jony wapnia mogą powodować wzrost toksyczności glikozydów nasercowych (digoksyny i metylodigoksyny) stosowanych w zaburzeniach rytmu serca [1, 34].

Żelazo

*- z tetracyklinami

zmniejsza działanie leków przeciwbakteryjnych. Podobnie wpływa na wchłanianie leków stosowanych w chorobie Parkinsona oraz preparatów obniżających ciśnienie krwi (np. kaptoprylu). Leki stosowane w schorzeniach kości, bisfosfoniany, posiadają zdolność wiązania wapnia oraz żelaza powodując obniżenie absorpcji leku. Dlatego po przyjęciu leku nie należy spożywać pokarmu bogatego w wapń oraz preparatów zawierających jony wapnia i żelaza (także leków zobojętniających kwas solny soku żołądkowego)

preparaty wapnia należy przyjmować wraz z magnezem, ponieważ wówczas dochodzi do wzajemnego uzupełniania się substancji,

witaminy z grupy B powinny być stosowane kompleksowo, ponieważ uzupełniają się wzajemnie i przyjmowanie tylko jednego rodzaju z tej grupy witamin może prowadzić do zachwiania równowagi między tymi składnikami,

preparaty żelaza mogą utrudniać wchłanianie cynku,

zbyt duże dawki żelaza utrudniają wchłanianie witaminy E [6].


Magnez

Magnez jest niezbędny dla funkcjonowania serca, naczyń krwionośnych, tkanki kostnej, mięśni i układu nerwowego. Odpowiada za uaktywnienie działania ponad 300 enzymów. Należy do fizjologicznych antagonistów wapnia oraz jest stabilizatorem błon komórkowych. Zwiększone zapotrzebowanie na magnez występuje u nastolatków i osób w starszym wieku, podczas ciąży i laktacji, przy intensywnym uprawianiu sportu, napięciu psychicznym, stresie, chorobie alkoholowej oraz przy zwiększonym wydalaniu magnezu, na który wpływ ma przyjmowanie różnych leków, obfite pocenie się oraz częste oddawanie moczu

W celach profilaktycznych bardzo korzystne jest stosowanie tabletek powlekanych, w których magnez występuje w postaci odpowiednich soli oraz z dodatkiem witaminy B6. Tabletki dojelitowe powlekane są specjalną otoczką, nierozpuszczalną w soku żołądkowym. Magnez uwalniany jest w jelicie cienkim, gdzie jego wchłanianie jest największe. Stosowanie preparatów powlekanych jest szczególnie istotne u osób cierpiących na chorobę wrzodową żołądka.

Lepiej wchłaniają się związki organiczne. Absorpcja magnezu zależy m.in. od obecności witaminy B6 oraz innych pierwiastków. Lepiej jest wchłaniany, gdy podaje się go w małych regularnych dawkach.

Biodostępność znacznie ograniczają niektóre składniki zawarte w pożywieniu, np. fosforany, których duże ilości spożywane są w napojach typu coca-cola.

Składniki roślinne

Błonnik pokarmowy

Błonnik roślinny jest mieszaniną związków z grupy węglowodanów. Nie ulega trawieniu i wchłanianiu w przewodzie pokarmowym człowieka, dlatego też na początku traktowany był jako substancja balastowa.

Dopiero po pewnym czasie odkryto, że przyczynia się do przyspieszenia perystaltyki jelit; wypełnia jelita i pobudza ich ruch oraz przyspiesza pasaż treści przez przewód pokarmowy zapobiegając zaparciom. Ułatwia rozwój korzystnych bakterii jelitowych. Zmniejsza wchłanianie cholesterolu i triacylogliceroli, spowalnia rozkład węglowodanów. Powoduje spadek stężenia glukozy we krwi, a także zmniejsza uczucie głodu.

Usuwa z organizmu substancje szkodliwe, takie jak toksyny i metale ciężkie.

Ogólnie przyjętą normą spożycia błonnika pokarmowego jest 30 40 g na dobę. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zaleca spożywanie 20 40 g błonnika dziennie. W Polsce jego spożycie dochodzi do 15 g, natomiast w społeczeństwach nieuprzemysłowionych jest dużo wyższe i kształtuje się na poziomie ok. 60 g. Brak w pożywieniu błonnika prowadzi m.in. do zaparć, otyłości, miażdżycy, kamicy wątrobowej, uchyłkowatości jelit, nowotworów jelita grubego oraz raka sutka u kobiet, zapalenia wyrostka robaczkowego, guzów krwawniczych, polipów jelita grubego, do zwiększenia ciśnienia w świetle jelita grubego, zmniejszenia masy kału i wydłużenia czasu przechodzenia resztek pokarmowych przez jelito grube. Zbyt duże spożycie błonnika obniża wchłanianie tłuszczów i tym samym może zmniejszać wchłanianie witamin w nich rozpuszczalnych (A, D3). Zmniejsza się także wchłanianie jednocześnie podawanych leków.

Probiotyki i prebiotyki

Probiotyki to wyselekcjonowane szczepy żywych bakterii, które po spożyciu wykazują korzystny wpływ na zdrowie człowieka. Dobrze poznanymi probiotykami są bakterie produkujące kwas mlekowy, należące do rodzaju Bifidobacterium i Lactobacillus. Produkty przemiany materii bakterii probiotycznych pobudzają układ odpornościowy, usprawniają perystaltykę jelit i wydzielanie jelitowe. Probiotyki zakwaszają środowisko wewnątrz jelita, produkują naturalne substancje przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe, przez co mają zdolność hamowania rozwoju patogennych bakterii i zmniejszania ilości produkowanych przez nie toksyn .

Prebiotyki są to naturalnie występujące w żywności węglowodany (oligo  i polisacharydy, m.in. inulina, oligofruktoza i laktuloza), które stanowią pożywkę dla korzystnych dla zdrowia szczepów bakterii, naturalnie występujących w przewodzie pokarmowym. Prebiotyki doprowadzają do pobudzenia wzrostu i aktywności prawidłowej flory jelitowej. Pod wpływem mikroflory jelitowej ulegają one fermentacji beztlenowej, w wyniku której tworzą się substancje gazowe stymulujące perystaltykę jelit. Metabolity, które obniżają pH treści jelitowej, tworzą warunki niekorzystne dla rozwoju większości bakterii chorobotwórczych w jelitach


Suplementy opóźniające proces starzenia

Stosowane są głównie antyoksydanty; witaminy

(A, C, E), składniki mineralne (cynk, magnez, selen),

polifenole, lecytyna, koenzym Q10.Flawonoidy (polifenole), w tym fitoestrogeny, są coraz częściej stosowane w okresie menopauzy w celu opóźniania oznak starzenia się skóry. Fitoestrogeny należą do związków roślinnych wykazujących podobne działanie do estrogenów. Stosowane są izoflawony, pozyskiwane głównie z nasion soi i innych roślin strączkowych, lignany (zawarte w oleju lnianym) oraz kumestany występujące w nasionach słonecznika i kiełkach fasoli. Wykazano, że stosowanie fitoestrogenów korzystnie wpływa na profil lipidów w surowicy. Przypuszcza się, że zmniejszają one ryzyko chorób sercowo naczyniowych u kobiet po menopauzie. Ponadto związki te pozytywnie wpływają na metabolizm tkanki kostnej, błon śluzowych oraz skóry, skutecznie łagodzą objawy pomenopauzalne.

Koenzym Q10 należy do silnych przeciwutleniaczy. Największą rolę odgrywa w mitochondriach, w których podczas spalania tlenu powstaje energia.

Starzenie organizmu jest wynikiem uszkodzenia mitochondriów przez wolne rodniki, co może doprowadzić także do znacznych zaburzeń działania mięśnia sercowego, mózgu oraz wątroby.

Suplementy wpływające na stan skóry, włosów, paznokci. Nutrikosmetyki

Najczęściej stosowany jest skrzyp polny, który działa przeciwbakteryjnie, remineralizująco i regenerująco. Stanowi źródło flawonoidów, potasu i krzemu.

Duże ilości tych składników są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania tkanek szybko rosnących, czyli występujących w skórze, włosach i paznokciach.

Poziom krzemu w organizmie zmniejsza się wraz z wiekiem, co powoduje siwienie włosów, kruchość paznokci i włosów oraz zmniejszenie odporności na grzybice i zakażenia bakteryjne. Krzem uczestniczy w biosyntezie kolagenu, podstawowego składnika tkanki łącznej. Ponadto wzmacnia ścianki naczyń krwionośnych, które stają się bardziej elastyczne, zmniejsza przepuszczalność naczyń włosowatych oraz przyspiesza procesy gojenia się ran.

Aloes zwyczajny (Aloe vera) jest wykorzystywany w leczeniu wielu chorób, w tym dermatoz, a także w produkcji kosmetyków. Żel aloesowy, uzyskiwany z miąższu liścia, jest używany zarówno wewnętrznie jak i zewnętrznie; miejscowo jako środek przeciwzapalny oraz przyspieszający gojenie się ran i oparzeń.

Wykazano, iż żel aloesowy obniża poziom glukozy we krwi u chorych na cukrzycę, zmniejsza poziom lipidów u pacjentów z hiperlipidemią, a także hamuje wydzielanie pepsyny i kwasu solnego, przez co zapobiega powstawaniu choroby wrzodowej żołądka.Badania kliniczne wykazały, że żel aloesowy powoduje znaczne spłycenie zmarszczek, zwiększenie elastyczności skóry i wytwarzania prokolagenu.Stosowanie wyciągów z Aloe vera pomaga w utrzymaniu prawidłowego nawilżenia skóry i może być efektywne w leczeniu suchej skóry.

Wykazano, że podczas stosowania aloesu mogą wystąpić reakcje zapalne skóry, a także trwałe przebarwienia po ekspozycji na promieniowanie UV. Mogą także wystąpić inne działania niepożądane po zażyciu aloesu: problemy żołądkowe, nudności, zawroty i bóle głowy, mrowienie w uszach, podwyższone ciśnienie krwi, bezsenność, zaburzenia pamięci, wysypki oraz wiele innych. Udokumentowane są dane dotyczące toksycznego działania aloesu na wątrobę, prowadzące do stanu zapalnego, który ustępuje po odstawieniu doustnych preparatów Aloe vera.

Grupa suplementów diety o działaniu kosmetycznym i pielęgnacyjnym nazywana jest nutrikosmetykami (czyli kosmetykami przyjmowanymi i działającymi od wewnątrz). Producenci nutrikosmetyków, jak i innych suplementów diety, zapewniają o ich wysokiej skuteczności w walce z konkretnymi problemami związanymi z urodą. Jednak przed ich zastosowaniem należy dokładnie zapoznać się ze składem danego produktu. Warto dodać, że niektóre suplementy diety określono takim mianem jedynie w celu podniesienia ich atrakcyjności. Należy zwrócić uwagę na informację, czy działanie preparatu zostało potwierdzone badaniami klinicznymi, ponieważ to one mają wyróżniać nutrikosmetyki spośród innych suplementów diety.

Suplementy wpływające na układ nerwowy,koncentrację i witalność

Do tej grupy suplementów należą głównie: kofeina, lecytyna, cholina, inozytol, tauryna, składniki czynne pozyskiwane z takich roślin jak np. żeń-szeń, guarana, a także witaminy C i E, magnez, aminokwasy, cynk i selen.

Lecytyna jest najbogatszym źródłem choliny, która służy do syntezy acetylocholiny, przekaźnika impulsów nerwowych, decydujących o prawidłowym przebiegu procesów uczenia i koncentracji umysłowej.

Substancja ta umożliwia prawidłowe przewodzenie sygnałów w systemie nerwowym i mózgu, usprawnia przez to utrwalanie śladów pamięciowych. Jej niedobór może wpływać na obniżenie sprawności pracy mózgu.

Lecytyna zwiększa ponadto zdolność koncentracji i odporność na stres oraz zabezpiecza przed rozwojem zmian degeneracyjnych w układzie nerwowym, a także wspomaga leczenie schorzeń neurologicznych; dyskinezy, choroby Alzheimera, Parkinsona. Jest polecana osobom obciążonym wzmożonym wysiłkiem fizycznym i umysłowym, szczególnie wymagającym wysokiej i długiej koncentracji.

Żeń szeń jest bardzo ceniony, ponieważ powszechnie uważa się, że dodaje energii, poprawia umiejętność koncentracji i zapamiętywania, zwiększa odporność na stres, skraca czas reakcji, podnosi witalność w średnim i starszym wieku. Ponadto poprawia funkcjonowanie układu immunologicznego, obniża poziom glukozy we krwi, pomaga w redukcji nadwagi. Przypuszcza się, że składniki aktywne zawarte w żeń szeniu mogą wykazywać korzystne działanie na agregację płytek krwi.

Korzeń żeń szenia to także legendarny afrodyzjak, któremu przypisuje się działanie porównywalne z lekami stosowanymi w zaburzeniach erekcji

Guarana działa stymulująco, znosi zmęczenie fizyczne i psychiczne, zwiększa umiejętność koncentracji i zapamiętywania. Guarana działa także termoregulacyjne, zwiększa odporność fizyczną. Takie działanie przypisuje się kofeinie zawartej w guaranie, której jest tu kilkakrotnie więcej niż w ziarnach kawowca.

Ekstrakt z pestek guarany posiada właściwości antyoksydacyjne oraz przeciwbakteryjne. Alkoholowy wyciąg z nasion guarany zwalcza Escherichia coli, Pseudomonas fluorescens i Bacillus cereus oraz grzyby: Aspergillusniger, Trichoderma viride i Penicillium cyclopium [35].

Miłorząb japoński (Ginkgo biloba) stosowany jest w celu poprawy pamięci oraz w leczeniu zaburzeń nerwowych, takich jak szum w uszach, bóle mięśni kończyn dolnych pojawiające się podczas wysiłku (ustępujące po krótkim odpoczynku). Pozytywnie działa na układ sercowo naczyniowy. Stanowi grupę popularnych fitofarmaceutyków, szczególnie w Europie oraz w Stanach Zjednoczonych. Jednakże, z uwagi na obecność ginkgotoksyn, może powodować działania niepożądane, np. napady drgawek. Z tego względu zaleca się ograniczone stosowanie Ginkgobiloba [36 37].

Suplementy wspomagające prawidłowy proces widzenia

Do substancji odpowiedzialnych za prawidłowy proces widzenia należą przede wszystkim karotenoidy oraz borówka czernica. Karotenoidy to: α karoten, β karoten, kryptoksantyna, likopen, luteina i zeaksantyna. Są one silnymi antyoksydantami. Ponadto β karoten, α karoten i kryptoksantyna posiadają aktywność zbliżoną do retinolu i stanowią dla organizmu źródło witaminy A, niezbędnej do prawidłowego procesu widzenia. Luteina zapobiega wyschnięciu błony śluzowej oka, chroni przed stanem zapalnym oraz pochłania promieniowanie ultrafioletowe. Karotenoidy hamują procesy degeneracyjne wzroku, chronią pigment oczny przed szkodliwym działaniem promieniowania słonecznego i komputerowego. Wskazaniami do stosowania tych substancji są głównie: uszkodzenie siatkówki, profilaktyka narządu wzroku, słaba ostrość widzenia, suchość i podrażnienie spojówek, łzawienie i kłucie oka oraz ślepota zmierzchowa. Pogarszanie się ostrości wzroku i ślepota u osób starszych często jest konsekwencją degeneracji plamki żółtej. Badania wykazały, iż przyjmowanie wyciągu z borówki czernicy zapobiega powstawaniu zmian w rogówce i plamce żółtej.

Suplementy wpływające na narządy ruchu

Zwyrodnienie stawów należy do schorzeń spowodowanych stopniowym pogarszaniem się stanu chrząstki. Proces postępuje z wiekiem i jest wynikiem niedokrwienia, niedotlenienia i niedostatecznego zaopatrywania w niezbędne składniki budulcowe. Dlatego zalecane są suplementy diety odbudowujące narząd ruchu, do których należą: glukozamina, chondroityna i MSM (metylosulfonylometan). Jednakże badania nie potwierdzają jednoznacznie, że stosowanie takich suplementów wykazuje pozytywne działanie. Należy pamiętać, że mogą występować także działania niepożądane oraz przeciwwskazania. Przykładem może być siarczan glukozaminy, który nie jest wskazany dla osób cierpiących na cukrzycę.

Glukozamina powoduje zmniejszeniu bólu, stosowana jest w leczeniu stanów zapalnych przy zwyrodnieniach i urazach stawów. Zatrzymuje także degenerację chrząstki i stymuluje jej regenerację.

Glukozamina jest bardzo ważnym składnikiem kolagenu, który odpowiedzialny jest za wiązanie komórek, nadanie elastyczności tkance łącznej w chrząstce i ścięgnach. Właśnie z tego powodu coraz częściej wykorzystuje się tę substancję w leczeniu zwyrodnienia stawów.

Na podstawie :
 


zdiecie ze strony : www.kobieta.pl